تنها موضعی که مرا در حالتی بدون ناهماهنگی در شناخت قرار میدهد، آتئیسم است. ایمان نیست. مرگ به طور قطع، هر دو چهره ی آوای فریبنده بهشت و عذاب دوزخ را تغییر میدهد. زندگی روی این کره خاکی، با تمام رازآمیزی، زیبایی و درد و اندوه اش، نتیجه میدهد که باید بسیار مشتاقانه تر زندگی کرد. ما زمین میخوریم و بلند میشویم، ما غمگین، دلگرم، متزلزل، دچار احساس تنهایی، مسرور و عاشق میشویم. هیچ چیزی بیشتر از این وجود ندارد اما من هم بیشتر نمیخواهم. کریستوفر هیچنز
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر